The rainy day 2

posted on 11 May 2013 15:55 by janmemo
เมื่อครั้งที่แล้วฝนตก
มีบางคนต้องยืนตากฝนเพียงลำพัง ...
ในขณะเดียวกัน ...
ใครอีกคนกำลังเดินกางร่มท่ามกลางสายฝน
...ร่มหนึ่งคัน กับ คนหนึ่งคน ... ..
ใครคนนั้นกำลังเดินต่อไปเรื่อยๆ
โดยไม่มีท่าทีว่าจะหยุดแวะที่ไหน หรือหันมองใครๆ
...จนกระทั่งสายตาของเขาหันมาเห็น ...
คนที่ยืนตากฝนจนเปียกปอน
ทั้งๆที่น่าจะเข้าไปหลบฝน
แต่กลับมายืนตากฝนอยู่คนเดียว
ร่มก็ไม่มี เข้าไปหาดีไหมนะ? ..เขาลังเลนิดหน่อย ก่อนที่จะเดินเข้าไปหา ...
"ทำไมไม่ยอมหลบฝนล่ะ?" เขาเอ่ยขึ้นก่อน
"..." เธอคนนั้นไม่ตอบอะไร
แต่เขาได้ยินเสียงเหมือนคนร้องไห้
"เดี๋ยวไม่สบายนะ"
"...ไม่เห็นเหรอไง..ว่าไม่มีร่มคันไหนมีที่ว่างเลยน่ะ" เธอพูดทั้งๆที่ยังก้มหน้า
"ร่มคันนี้ไง" เขาบอก ...
เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาแม้ว่าน้ำตากำลังไหลอยู่
เธอเห็นเขากำลังมองออกไป ณ จุดที่มีใครกำลังจับมือกันอยู่
 ... เธอเห็นเขากำลังร้องไห้ ..เธอไม่ได้ตาฝาดแน่ๆ เขารีบปาดน้ำตาออกไป...
.."เวลาที่มองอะไรผ่านน้ำตา เธอไม่มีวันจะมองเห็นได้ชัดเจนหรอก"
.."เพราะถ้าเห็นไม่ชัด เธอคงไม่กล้าแม้แต่จะก้าวเดิน รีบเช็ดน้ำตา แล้วไปหาที่หลบฝนกัน"
เขาบอกเธอ... ..

Comment

Comment:

Tweet