ใครจะรู้ว่าวันข้างหน้าจะเกิดอะไร

ใครจะรู้ว่าวันพรุ่งนี้จะเกิดอะไร

ใครจะรู้ว่า..

วันรุ่งขึ้นจะต้องตื่นขึ้นมาพบกับความเจ็บปวด

...

ถ้ารู้..

คงไม่มีใครตื่นขึ้นมาเผชิญกับความเลวร้ายแบบนั้นหรอก

..

ลืมได้ไหม ?

...

ใจมันอยากจะลืมด้วยซ้ำว่าเกิดอะไร

แต่มันลืมไม่ได้

...

มันเจ็บที่ความรู้สึก

...

ไม่มีหรอก ..

ไม่มีใครอยากให้เกิด

จะโทษใครสักคนก็ไม่ได้

ไม่มีใครผิด

ไม่มีใครอยากให้ใครจากไป

ไม่มีใครอยากให้อีกคนหนึ่งเสียใจ

และไม่มีใครอยากให้ใครอีกคนลืม

...

ใครบ้างไม่เศร้า

ใครบ้างไม่เสียใจ

..

...

แต่

ถ้าเขายังอยู่

เขาคงรู้สึกไม่ดีถ้าเราเสียใจ

ฉันไม่ใช่เขา

ฉันบอกความรู้สึกของเขาไม่ได้

แต่ฉันเชื่อ

ถ้าใครสักคนรักเรา

เขาคงไม่อยากให้เราร้องไห้

โดยเฉพาะเรื่องของเขา

ถ้าทำให้คนที่รักเสียน้ำตา

เขาคงเสียใจแย่

...

ฉันไม่ใช่เขา

เพราะฉะนั้น

คนที่เข้าใจเขา ควรจะเป็น เธอ ต่างหาก

เธอที่ผูกพันกับเขา

เธอที่เคยสัญญากับเขา

และเธอ คนที่เขารักทั้งหัวใจ

...

..

เรื่องนี้เขียนให้กับพี่คนนึงที่ต้องสูญเสียคนรักไป

ในวันที่ฝนตก ระหว่างที่คนรักของพี่เค้ากำลังไปหาที่บ้าน

แต่สุดท้ายก็ไปไม่ถึง

...

..

คนดีๆแม้เค้าจะตาย

แต่เค้าก็ไม่ตายไปจากใจของคนที่รักเค้าอยู่ดี... 

Comment

Comment:

Tweet