ตอนเด็กๆไม่เคยคิดเลยด้วยซ้ำ
ว่าคนเราเกิดมาแล้วต้องตาย
...
รถชนก็ไม่ตาย
ตกตึกก็ไม่ตาย
ประตูหนีบมือก็ไม่เจ็บ
ตอนเด็กๆเชื่อแบบนั้น
...
เมื่อยังเด็ก
เรื่องเจ็บ เรื่องตายมันไกลตัวเรามาก
เราไม่เป็นอะไรง่ายๆอยู่แล้วล่ะ
...
ทำไมเวลาเราเป็นหวัด เป็นไข้
พ่อแม่ดูจะกังวลกว่าเราซะอีก
พอไข้เริ่มจะหายเราก็วิ่งเล่นให้วุ่น
ดูๆไปแล้วคนป่วยเหมือนจะไม่ค่อยป่วย
มีแต่คนที่ห่วงจนไม่เป็นทำอะไรมากกว่า
ที่น่าจะป่วยแทนเรา
..
จนกระทั่งวันหนึ่ง
ที่เราเจ็บ
ที่เราต้องสูญเสียคนที่เรารักไป
ทั้งที่ตั้งตัวได้ทันหรือไม่ทันตั้งตัว
ก็เจ็บปวดไม่ต่างกัน
...
ใครจะไปคิด
ว่าความตายจะพรากสิ่งที่เรารักไป
ใครจะไปรู้
ว่าเมื่อไหร่ความตายจะพาสิ่งที่เรารักไป
แล้วจะมีใคร...
เข้าใจว่าการจากไปของคนที่เรารัก
เป็นการสูญเสียที่มากมายเพียงใด
...
ไม่มีใครเข้าใจถึงความรู้สึกของคนที่สูญเสียได้
นอกจากจะต้องพบและรับรู้เอง
...
เพราะเราไม่รู้
เพราะเราไม่สามารถกำหนดได้
วันพรุ่งนี้เราอาจจะยังมีลมหายใจ
แต่วันต่อไปเราอาจจะไม่มีแล้วก็ได้
..
.
อยากทำอะไรทำให้เต็มที่
ชอบใครก็ไปบอกซะ[ดูสถานการณ์ก่อนนะ]
เกลียดใครก็ช่างมันซะ[เราไม่ได้ไปทำญาติมันตายนี่-.,-]
...
ชีวิตคนเราบางทีก็ไม่ได้มีไว้เผื่อวันพรุ่งนี้หรอกนะ
: )))))

Comment

Comment:

Tweet

ตอนเด็กๆเคยคิดเหมือนกันนะว่าเป็นเด็กแล้วก็จะเป็นเด็กตลอดไป ไม่โต
สนุกดี ฮ่าๆๆ confused smile
สวัสดีครับ แวะมาเยี่ยมครับ

#2 By Live a Live on 2012-10-15 22:52

ทำวันนี้ให้เหมือนวันสุดท้ายที่จะได้อยู่บนโลก big smile confused smile

#1 By PEEAIRAA on 2012-10-15 21:11